From the Three-Cs-Lifestyle to the World ~ “On This Planet” ~ Konohana Family Welcome Concert

The other day, the parents of our members visited Konohana Family, and we held the welcome concert for the first time in three months since we have stopped accepting guests due to the Coronavirus.

The “three Cs” means Closed Spaces, Crowded Places, and in Close Contact. Now the world is trying to avoid “Three Cs” not to be infected by Coronavirus.
This song was born in Konohana Family, where people live in the “three Cs”. Even though people around the world are now separated from each other, we can share this song with you through the internet, along with its spirit. It may remind you of your true purpose of being born on this planet. Please listen to it!


The New Coronavirus is a Subtle Message

At present, the spread of the new coronavirus has caused people to take unusual measures in different parts of the world, as well as in Japan. Some of our friends overseas are worried about this situation,  and sent a message to the Konohana family asking, “I want to hear how Jiiji (the founder of the Konohana Family) sees this situation.” Then, Jiiji responded as follows.  

The appearance of the new coronavirus, if it is compared to a play, seems like the appearance of an actor who comes on stage at the climax of the story. This character is who the audience and other characters have been waiting for, but since they have all been too immersed in the play, they have forgotten that this appearance brings some type of resolution.

This is like a form of prophecy, so we need to understand why it appeared, pay respect to it, and reflect on why we have forgotten it. If we don’t reflect on what we have forgotten, we cannot show respect.

The new virus has emerged in a very delicate form, yet is not meant to drive humanity into destruction. It appeared very gently, and since it is invisible, people are terrified. So, what people fear about invisible things is that until now they thought that humans could overcome all events with their own power, but that does not work anymore, which makes people scared.

Originally, it is not in our hands for humans to exist and also live our lives. If we realize that this event is happening to have us understand that, then this event will guide us to our original position as lives which are integrated with the great life force energy that creates this world. Considering this, we humans need to have an attitude to take this modest problem with the utmost seriousness now. However presently, few governments or individuals are aware of this. If humans do not notice this now, the world will give messages to humanity with a second and the third round of phenomena, which will not only be a virus, but also various environmental changes.

What is important now is to receive this phenomenon as a message as a reflection on our past actions, and to realize that it is necessary for us to fundamentally change the viewpoint of our lifestyle. This event can be considered as an invitation for that.

In the first place, human beings are not the creators of this world,
but the creations of the creator, so we should exist according to the rules of the creator and go back to that original position again.  Not only at the moment, but it is always natural that humans live in this way, and if we don’t realize this, the world will continue to give us further difficulties as a message for mankind.

Don’t you think this phenomenon as a new virus is very subtle? It is a situation which urges people to notice. This is not a hardship, but a gentle reminder. If it were a more radical message, a nuclear war could happen, but actually it has not.

Animals and plants in nature disappear plainly without any complaints, even they are sacrificed as a message for humanity’s actions, such as the ongoing forest fires in Australia. However, human beings are the only ones who complain, suffer, and do not try to accept the messages behind the problems though they are the cause of them. If we could see ourselves from an objective point of view, objective realize how ridiculous we are. This is a result of our lapse in objectivity due to the expansion of the human ego. If the leaders of international organizations, nations, and each one of us does not think about this matter seriously, we will never find the fundamental solution to these problems. Rather than focusing on the responsibility of particular countries, we need to consider this event as a message which will elevate our consciousness into the next era. With this attitude, we can naturally accept it with gratitude.

Hopefully, human beings who have been given the highest abilities among the countless lives that have landed on this cosmological
miracle of a planet, will regain the awareness of their original values as representatives of all lives.












木之花家族期刊第101号 〜 所谓祭典



















































榊鬼 老翁













唤 醒 大 和 魂
真 正 的 世 界 绽 放  









结合 则为

































































ヒフミヨイ マワリテメクル ムナヤコト
hi hu mi yo i ma wa li te me ku lu mu na ya ko to
アウノスヘシレ カタチサキ
a u no su he shi le ka ta chi sa ki
ソラニモロケセ ユヱヌオヲ
so la ni mo lo ke se yu ye nu o wo
ハエツヰネホン カタカムナ
ha e tsu yi ne ho n ka ta ka mu na






















来自天教山 弥勒之世绽放花朵







充满生命的奇迹之星 —— 地球之上





降临到大地的神之魂 ──── 人类

















En marge du monde

La série « En marge du monde », présentée par Samian, brosse le portrait de personnages singuliers qui ont choisi un mode de vie hors-norme.

Konohana est l’épisode 8.

Tomoko a quitté son travail à Tokyo car elle n’y était pas heureuse. Depuis 10 ans, elle vit dans une petite communauté au pied du mont Fuji, où elle travaille 7 jours sur 7, sans salaire. Pour elle, le vrai bonheur réside dans le partage.

cliquez ici!
En marge du monde


Jetez un coup d’oeil s’il vous plait.


코노하나 패밀리 통신 제100호〈한국어〉


인류의 역사상 최대의 방향 전환 및 궤도 수정의 때가 왔습니다

 현대를 살아가는 사람들을 궁지에 몰아넣은
“자기 중심”적 사고 ────

당신은 어떻습니까? 당신은 거기에서 벗어나 있다고 생각합니까?


우주의 총의에 의해 만들어진 별 – 지구

우리들은 우주에 살고 있습니다.

우주의 모든 존재들은 서로 이어져 있고 또한 조화롭게 순환합니다. 광활한 우주를 떠도는 무수한 별들은 그 하나하나가 자기만의 오리지널한 개성을 가지고 있습니다. 그 개성 넘치는 별들은 서로 대화하고, 절묘한 밸런스를 유지하면서 장대하면서도 아름다운 교향곡 같은 아름다운 하모니를 이룹니다.

우리들의 지구 역시 이러한 우주의 총의에 의해 탄생했습니다.

또한, 지구는 우주 중의 하나의 행성인 동시에 우주의 축소판 모형이기도 합니다. 불, 물, 흙, 바람, 공기, 광물, 미생물, 식물, 동물 등 다양한 기능을 가진 다채로운 요소들은 저마다 서로 대체 불가능한 고유의 역할을 가지고 있고 서로 연결되어 있으며 또한 무한히 순환하면서 ‘생태계’라는 다양하면서도 풍요로운 생명의 세계를 구축했습니다. 은하계가 탄생하고 138억 년, 지구가 탄생하고 46억 년이라는 기나긴 진화의 시간을 거쳐, 지구는 이 무한한 우주에서도 희소한 생명이 넘치는 별이 되었습니다. 그리고 인류는 그 유구한 진화의 끝에 수백만 종의 생명 중의 하나로 탄생했습니다.

태고적의 인간은 별의 생명을 이어받아 자연과 대화하며 살면서 다른 생명들과 함께 생태계의 순환 속에서 살았습니다. 그때의 인간들은 자신은 위대한 우주의 순환 중의 한 작은 존재임을 알았고, 그 순환 속에서 생명력을 이어받았음을 잘 알고 있었습니다.
하지만 그 순환 속에서 등장한 인간은 전에 없는 급속한 기세로 진화를 시작했습니다. 그리고 그 진화는 절묘한 순환을 계속하는 지구 생태계에 엄청난 영향을 미치게 되었습니다.



천재지변은 우리가 눈뜨기를 재촉하는 메시지

인간은 강한 자아를 가지고 있습니다. 그리고 이 특성 때문에 다른 생명체들과 구분됩니다.

지구는 다양성을 가진 별입니다. 지구에는 무수한 생명들이 살고 있으며 그들 모두 자기만의 개성을 가지고 있습니다.
인간 이외의 생명들은 동일한 종 안의 개체차이가 그렇게 크지 않습니다. 각각의 생명은 개체의 목적에 따라 살아가지만 그에 앞서 종으로 서의 역할을 기꺼이 담당하고 있습니다. 그리고 상호 간의 생존이 서로 밀접하게 연결 되어있는 지구 생명생태계의 순환에서 크게 일탈을 하지 않은 채 생을 마감합니다.

하지만 인간은 같은 종이라 할지라도 각자 다른 강렬한 개성을 가지고 있기 때문에 자신을 다른 사람과 분리하여 생각하게 되었습니다. 그리고 “나” 라는 존재를 특별히 의식하게 되어, 자신은 우주라는 위대한 세계의 일부라는 사실을 잊고, 종으로 서의 역할보다는, 개인의 목적을 이루는 것을 우선으로 하게 되었습니다.

다른 생명체는 가지지 못한 뛰어난 창조력을 가진 인간은, 그 능력을 사용하여, 자신 안에서 솟아오르는 욕망을 실천하게 되었습니다. 욕망은 이뤄지면 이뤄질수록 더욱 부풀어지고, 자아는 그에 따라 점점 확대되어, 어느새 인간들은 우주 별들의 존재를 잊고, 자연과 더불어 살면서 대화하는 것을 잊고, 다른 많은 생명의 존재를 무시하면서 결국 자신들에게 편한 인공의 세계를 넓혀가게 되었습니다.

현대인들이 만든 세계는 매우 마이너스 적인 세계입니다. 모든 것은 ‘자아 중심’을 전제로 하고 ‘나’의 입장에서 마음에 들지 않거나 맞지 않은 것은 괴상한 것이라고 생각하거나 부정하고 차별하며 또 ‘나’의 적이라고 생각하고 공격하게 됩니다. ‘나’의 기준에 맞지 않는다면 그것이 개인이든 국가이든, 나아가 자연까지도 부정의 대상이 되어 최종적으로 파괴의 목표가 되어버립니다.

반대로, 인간들을 포용하고 있는 이 세계는 그 어떤 존재 하나도 부정하지 않고 세계 속에서 각자의 적합한 역할을 부여받은 구조로 인식하고 있습니다. 인간인 만약 지구 밖에서 지구를 바라볼 수 있는 시점을 가질 수 있다면 지구는 모든 것을 공유하는 장소이며, 그 속의 모든 존재는 공유의 구조 속에서 서로 상부상조하며 존재하고 있음을 알게 될 것입니다.
또한, 끝까지 자기의 주장만 하고 자기만 생각하여 주변을 생각하지 않으며 수많은 생명 중 가장 뛰어난 능력을 부여받았지만 그 능력으로 오히려 환경을 오염시키고 다른 생명에 상처를 주고 결국에는 같은 종끼리 죽고 죽이는 등 인간이라는 존재가 하고 있는 일들이 얼마나 해괴하고 우스꽝스러운지도 알 수 있을 것입니다. 이는 이 세계의 구성과 전혀 어울리지 않는, 생태계 전체에 해를 끼치는 행태이며 이런 행태를 저지르고 있는 생명은 결국 도태되고 말 것입니다.

지금 세계는 이미 그 도태를 향해 움직이기 시작했습니다. 지구의 역사를 돌이켜 보면 지나간 6억 년 동안 모두 6 차의 생명 대 멸종이 있었습니다. 현재 지구는 제7차의 멸종스테이지를 향해 움직이면서 갖가지 천재지변을 일으키기 시작했습니다. 멸종이라는 말을 들으면 자신에게 집착하는 인간들은 자기가 가진 모든 것들이 파괴되고 소멸되는 데 대한 공포를 느낄 것입니다. 그러나 그것은 지구가 건강을 되찾는 신진대사에 지나지 않는 바 우주적으로 보면 그것은 지극히 정상적인 일일뿐입니다. 멸종을 향한 움직임이 시작된 지금도 인간들은 자기들이 가진 뛰어난 능력으로 위기를 모면하기 위한 표면적인 조치밖에 취하지 않고 있으며 오히려 지구에 더 많은 모순들을 만들어내 사태를 더욱 악화시키고 있을 뿐입니다.



풍요로움을 선사할 것만 같았던 자본주의가 실제로 가져가준 것

지구가 우주의 총의에 의하여 만들어 졌다면, 거기에는 지구를 창조한 우주의 의지가 들어있다는 말이 됩니다. 그렇게 볼 때 우주는 왜 이 지구에 이토록 어리석고 불가사의한 인간이라는 생명을 탄생시켰을까요?

인간이라는 생명이 이처럼 마이너스 적인 요소가 돼 버린 원인을 따지면 그 책임은 아마 대부분 자본주의가 안아야 될 것입니다. 옛날에는 풍요로움 이란 자연이 주는 선물일 뿐이었고 인간은 자연이 주는 대로 받는 입장에 있었습니다. 그리고 그 풍요로움을 자연과 함께 즐겼고 찬양하였습니다. 그런데 자본주의라는 것이 발전하면서 풍요로움은 인간끼리 경쟁하고 스스로 쟁취하는 것이 돼 버렸습니다. 쟁취하여 얻는 풍요로움은 인간에게 행복을 주지 못했습니다. 얻고 나서는 잃지 않도록 노심초사하여 지켜야 했습니다. 그리고 얻음에 대한 욕심은 날로 팽창되어 항상 “더 많이”라는 채워도 채워도 다 채울 수 없는 욕심 때문에 한시라도 행복을 느낄 수가 없게 되었습니다. 경쟁이라는 관계 속에서 어느 한쪽은 늘 패배자가 되고, 또 이긴 자는 순간의 우월감에 익숙해지면 늘 이겨야 한다는 강박감과 지면 어떻게 하나 하는 공포감에 떨게 되었습니다.

인간의 사회 전체가 마약중독과 같은 상태에 빠져들면서 획일적인 가치관으로 인간의 세계를 확장하면서 세계는 앞이 보이지 않는 방향으로 가속도를 내고 있습니다. 그러한 세계에서 자연을 무시하고 인공에 세계를 확장하는데 앞장선 인간이 “우수한 사람”으로 간주됩니다. 이들은 세계가 파멸의 방향으로 가고 있음을 보지 못합니다.
인간은 자기의 욕망을 이루는 것이 곧 자유이고 곧 풍요로움을 이루는 것이라는 큰 착각에 빠졌습니다. 겉으로 보이는 조화를 유지하기 위해 정부는 법률을 제정하고, 그것을 일률적으로 사람들에게 적용시키게 되었습니다. 따라서 사람들은 이른바 법률이 허용하는 범위 내에서는 모든 것을 할 수 있는 것이 바로 자유라는 착각을 가지게 되었고 자신의 욕망을 채우기 위해 제멋대로 행동하게 되어 그런 인간들의 행동이 쌓이고 쌓여 지금의 지구는 문제들로 넘쳐나게 되었습니다. 그러나 현대과학에 물든 사람들은 사물을 세분화하여 그 개체들을 하나하나 정밀하고 분석할 줄은 알아도 그것들을 연결시켜 통합적으로 보고 그 배후를 해독할 수 있는 힘은 가지지 못했습니다. 문제의 근본적 원인을 모르기에, 인간의 과학으로는 그 문제들의 본질을 파악하고 근본적으로 해결할 수는 없습니다. 매스컴은 문제의 표면만을 보고 소란을 피우고, 정치를 하는 사람과 민중들 역시 타인을 비판하는 것에 열을 올려도, 모두가 힘을 합쳐서 현명한 세계를 만들려 하는 발상은 아무도 제출하지 못합니다.

이것은 인간들이 자신은 우주에서 태어나고 자연 속에서 태어났다는 사실을 망각한 결과입니다. 별과 자연에 의지하여 살아가고 있음을 잊고, 자아를 주장하는 것이 당연한 것으로 인식되면서 인간과 인간, 인간과 자연과의 대립을 낳고, 환경을 파괴하고, 세계를 가난에 빠뜨리게 하는 것이 무엇인지를 볼 수 없습니다. 이것은 현대인 모두가 빠져 있는 “자기 중심” 적 사고의 속박입니다. 이 속박으로부터 인류를 해방하지 않는 한, 세계가 나아질 가능성은 없습니다.


자아의 폭주는 인류가 초래한 전 지구적인 테마

이제 인류는 원점으로 돌아가 처음부터 다시 생각할 때가 된 것 같습니다.

시야를 다시 우주로 넓혀 봅시다. 지금, 우리들은 틀림없이 우주에서 살아가고 있습니다. 우주 속의 모든 존재는 서로 이어지고, 순환하고, 조화를 이루고 있습니다. 이 대우주의 대법칙에 의하여 은하가 존재하며, 은하 속에 태양계가 존재하며, 태양계 속에 지구가 존재하며, 그 지구 상에 표현 정밀하고도 아름다운 대생명의 생명생태계가 존재하며, 그 속에, 우리들 ‘인류’ 가 존재하고 있습니다. 만약 이 우주의 법칙이 바뀌고 조화가 깨지게 되면 우리는 단번에 존재할 수 없게 될 것입니다. 인간을 포함한 모든 생명은, 이 위대한 우주의 법칙 속에 살고 있습니다. 때문에 그 큰 근본의 법칙에 따라 사는 것은, 생명으로서 당연한 것입니다.

현대인은 돈이나 물질 등 유형의 것들에게 마음을 사로잡혀 물리적인 의식이 매우 강해져 있습니다. 그래서 환경이 오염되면 그것을 정화하는 새로운 기술을 개발하고, 싸움이 일어나면 서로의 이익을 조정하기 위해서 교섭하는 등, 물리적 현상에 대하여 물리적 결과를 얻는 쪽으로 대처를 하여 문제를 해결하고자 합니다. 그러나, 우주의 본질은 물리성이 아니고, 영성에 있습니다. 모든 현상 속에는 영성이 있고 그 영성의 근원이 물리적 세계의 질서로 표현됩니다. 이 이치를 깨닫게 되면 현대인의 근본적인 자세가 지나치게 물질 쪽으로 치우쳐 있음을 깨닫게 될 것입니다. 그리고 지금, 그 치우침이 모순을 낳고, 현상이 되어서 드러납니다. 그것을 물리적인 행동에 의해 해소하려고 하기 보다 자신의 영적인 실수를 깨닫고 바로잡음으로써 우주의 본질로 돌아갔을 때에 물리적인 현실은 지극히 자연스레 스스로 해소될 것입니다. 왜냐하면 우주의 본질은, 선의와 사랑과 조화로 구성 되어있기 때문입니다.

현대인은 이 세계가 지상에 사는 인간에 의해 운영되고 있으며, 자신들의 의지가 세계를 움직이고 있다고 생각합니다. 그러나 인류의 탄생보다 아득히 먼 옛날에 우주의 총의에 의해 지구가 만들어졌고, 긴 시간의 진화의 거친 지금까지도 우주의 영적인 기능에 의해 계속 이끌리고 있다는 것이 진실입니다. 자기중심적으로 세계를 보고 있는 현대인에게 있어서 이는 이해할 수 없는 이치일 수도 있습니다. 그렇지만, 21세기에 진입한 지금, 인간은 20세기까지 고집했던 자기중심적인 생활방식을 유지할 것인지 아니면 자신이 우주인이라는 인식 하에 30세기를 향한 진화를 위한 새로운 천년을 시작할 것인가 하는 엄청난 갈림길에 서있습니다.

산업혁명 이후 인류의 생활은 비약적인 발전을 이루었지만 그것은 다만 인간의 능력이 어디까지 성장할 것인가 하는 가능성을 테스트받는 시대였을 뿐입니다. 자연은 인간의 그러한 행동을 받아들여 왔습니다. 하지만 그것은 자연이 인간이 타인에 대한 폐해, 스스로의 욕망에 의한 전체적 질서의 파괴를 허용한 것이 아니라 인간 스스로가 그 결과를 확인하도록 시간을 허락한 것뿐입니다. 인간의 활동이 현재 지구의 상황을 만들고 있는 현실에 메스를 가하자면 인간은 우선 인간의 대표가 자기 자신이라는 사실을 깨닫지 않으면 안 됩니다. 이것은 환경 문제가 아니라 자아의 폭주라는 인류 공동의 테마입니다.

문제 해결을 방도는 새로운 제도나 구조를 만드는 것이 아닙니다. 과거에도 인간은 자본주의의 문제점을 극복하려고 공산주의라는 새로운 구조를 만들었습니다. 그런데 공산주의를 이상으로서 내건 사람들은 스스로 만들어 낸 구조에 빠져 자본주의의 문제점을 극복하기는커녕 인간을 획일적인 관리체제로 몰아넣어 몰개성적인 사회를 만들어 그 이상은 유명무실 해져갔습니다. 이처럼 어떤 새로운 구조를 고안하여 현재의 세계를 좋게 만들려는 시도는 무의미합니다. 그 문제를 낳는 근원인 인간의 정신세계에 메스를 대지 않으면 모든 시도는 실패로 끝날 수밖에 없습니다.

그렇다면 그 근원, 즉 인간 스스로의 마음과 정신을 되돌아보고 그 개선점을 찾으려 할 때 착안점을 어디에 둬야 할까요? 그것은 인간의 존재에 앞서 생태계가 있고, 지구가 있고, 태양계가 있고, 은하가 있고, 우주가 있어 그 커다란 서열 하에 인간이 존재하고 있다는 세계의 생명적 구조에 관심을 기울여야 하는 것입니다. 현대인에게 있어 가장 어려운 일이 자기중심적인 시각에서 세계를 보는 입장에서 벗어나 근본적으로 자신을 구원할 수 있는 세계의 측에 서서 모든 사물을 보는 것입니다. 자아에서 솟구친 사고 대로 주관적으로 살아온 인간들이 자아를 넘어, 커다란 우주의 의사와 함께 세계를 창조해 가는 쪽으로 방향을 트는 것입니다. 그것은, 인류 사상 가장 큰 방향 전환, 즉 궤도 수정입니다. 그리고 그 시점은, 우리 인간이 지구에 내려온 진정한 의미를 아는 것으로 이어져 가게 됩니다.


21세기를 살고 있는 매 한사람에게

 21세기를 살고 있는 매 한 사람, 여러분에 의하여 지구 상에서 전개되는 긴 이야기는 이제 큰 고비를 맞이하고 있습니다. 이제 시작된 30세기를 향한 새로운 천년은 더 이상 20세기를 관통해온 과학이라는 연장선상에 진화하지 않을 것입니다. 바로 지금, 그러한 진화가 초래한 난폭한 행동을 고쳐, 자연에 대한 인간의 인식을 바꿔야 할 때가 왔습니다.
지구는 인간이 이 별 위에 쌓아온 엄청난 모순들을 파괴하기 시작했습니다. 인간이 지금까지의 생활방식을 고쳐 방향전환을 이루려면 큰 에너지가 필요합니다. 그러한 에너지가 천재지변을 통해 주어진다면 엄청난 아픔을 동반하게 될 것입니다. 그러나 지구상의 생명 중 가장 뛰어난 능력을 부여받은 우리 인간이 정말로 그런 아픔과 함께 수정되어야 합니까?

산다는 것으로의 의식 혁명

인간이 이 세계에 대한 파괴가 얼마나 크다 해도 커다란 우주의 순환 속에서 자연계는 그 파괴된 것을 복원하여 원래의 건전한 세계로 돌려놓은 힘을 가지고 있습니다. 그러나 그것은 매우 긴 시간이 필요합니다. 따라서 그 긴 시간 대신 인간은 자신의 예지를 이용해야 합니다.

그 예지는 학습을 통해 획득하는 것이 아니라 생명의 본질로서 우리 한 사람 한 사람의 DNA 안에 스스로 존재하고 솟아나는 것입니다. 커다란 우주 생명의 일부인 우리의 영적 DNA에는 우주의 시작으로부터 끝까지의 정보가 잠자고 있습니다. 그리고 그 정보 속의, 그 인간이 살고 있는 시대에 알맞은 부분이 표현됩니다. 현대가 어리석다면 그 어리석음을 초월하는 예지도 함께 내재되어 있는 바, 우리가 거기에 의식을 향하는 것으로, 잠자고 있던 예지는 깨어나고 솟구치기 시작합니다. 왜냐하면, 시대(하늘)는 이미 새로운 스테이지로 방향을 틀었기 때문입니다.

시대의 물결에 농락되는 게 아니라, 지상을 사는 우리 인간이 시대의 의사에 응해, 함께 세계를 창조해 갈 때 그곳은 하늘의 의사가 지상에 실현되는 지상 천국이 되겠지요. 그것은 자본주의나 공산주의처럼 인간만을 위한 풍요로움을 추구하는 구조에 의하여 만들어지는 것이 아니고, 인간의 로 인해 야기되는 것이 아니고, 인간의 사고를 근저에서부터 뒤집는 산다는 것으로의 의식 혁명입니다.

이 세계의 권력이나 재부의 높은 곳에 선 여러분
그대들의 높은 지위와 뛰어난 능력을 이 세계를 진정 건전한 방향으로 이끄는 데 써주십시오. 인간의 진정한 가치는 그 영성에 있습니다. 지금처럼 뒤틀린 사회에서 그대의 가치가 아무리 긍정을 받는다 해도 그것은 육체와 분리되어 우주로 귀속되는 당신의 진정한 가치는 아닙니다. 진실로 가치 있는 사람이 되기 위해서 이 세계의 영성과 물리성의 관계를 올바르게 돌려놓는다는 정신 하에서 이 사회를 올바른 방향으로 이끄는 용기를 가져 주세요. 원래 책임 있는 입장에 서는 사람이라면 전체(인간을 포함한 지구 생명 생태계)를 진지하게 생각하 결단을 하여 자랑스러운 나라(지구)를 만들기 위해 힘써야 합니다. 그렇게 되면 여러분은 뛰어난 사람에서 고귀한 사람으로 진일보하게 될 것입니다.

우주 생명 교향곡의 지휘자 로서의 눈을 떠야

지구는 우주의 기적입니다. 원래 우주가 현상화를 일으킨 것 역시 기적입니다. 그것은 인간의 사고 등이 전혀 미칠 수 없는 영역입니다. 그것은 위대한 의사로부터 온 메시지입니다. 그래서 지구라는 별의 존재는 당연히 우주적인 기적인 바 그것은 우주의 신비라고 말할 수 있는 것입니다. 그리고 그 신비는 우리 일상의 구석구석에까지 스며 있습니다. 그러나 물리적 사고에 오염된 현대인은 그것을 믿지 못합니다. 그들은 기적이 이미 눈앞에서 벌어지고 있지만 그것을 이해하지 못할 정도로 어리석습니다. 그 어리석음을 깨달어 거기에 있는 신비(신의 비밀)를 비밀이 아닌, 우리의 일상 속에 자연스럽게 펼쳐지게 하는 것이 이 별의 모순을 없애 더 아름답게 만드는 첫걸음입니다.

현재 지구상에서 가장 번창한 생명은 인간입니다. 생명이란 본래 늘어나면 늘어날수록 그 풍부함을 드러내는 것입니다. 우주의 본질이 선의와 사랑과 조화라면, 보다 많은 존재들과 더불어 사는 것으로 보다 많은 존재가 서로 연결되고 서로 의지하는 다양하고 풍부한 세계를 표현할 수 있을 것입니다. 그러나 현대의 인간들이 만들어가는 세계는 늘어나면 늘어나는 만큼 모순이 더 많아지는 것은 무엇 때문일까요? 우리는 그 이유를 알아야 합니다.

지상천국이란 말을 들으면 사람들은 그림 속의 세계인 것처럼 만 느껴 불가능한 것이라고 생각할지도 모릅니다. 그러나 지금 시각을 바꿔보면 인간이 지금까지 지상에 쌓아온 모순들이 이미 파괴되기 시작하였는 바 그것은 기존의 사회시스템이 붕괴되기 시작했음을 의미합니다. 거꾸로 보면 그것은 지상천국이 가까워오고 있다는 의미이기도 합니다. 지구가 다양한 현상들을 통해 발산하고 있는 메세지에 담긴 의미를 감지해보면 그것은 인류가 탄생 이래 줄곧 꿈꿔온 이상천국을 우리에게 가져가주려는 것임을 볼 수 있을 것입니다. 그리고 그 실현은 우리 한 사람 한 사람의 각성에 맡겨져 있는 것입니다.

우리는 지금 인류역사상 가장 큰 우주적 분기점을 맞이하고 있습니다. 아울러 우리 인류는 지구라는 우주생명으로서의 별과 함께 어떤 세계를 만들어갈 것인지에 대한 판단을 내릴 것을 독촉받고 있습니다.

근대의 인류가 헤어나오지 못하고 있는 자기본위 혹은 인간본위의 세계관은 우리 자신에게 큰 모순을 가져가줄 뿐 아니라 우리의 씨가 생명으로서 지구상에서 번창해가는 데 큰 그림자를 드리우고 있습니다. 우리 인류는 이러한 현실이 주는 메세지를 받고 해독하여 자기본위의 생활방식에서 벗어나 이 우주의 기적들인 생명의 형제들과 함께 아름다운 지구 생명 생태계를 표현할 것을 요구받고 있습니다. 그것은 지구 생명의 정점에 있는 우리 인류가 모름지기 짊어져야 할 책임이라고 할 수도 있습니다. 지금 2000년을 지나 3000년을 향해 나아가는 새로운 우주시대를 맞아 우리가 우주의 시점을 바탕으로 이 별의 생명들이 연주하는 우주 교향곡의 지휘자 로서의 가장 합당한 자리를 찾아야 할 때가 왔습니다.

인류 모든 분들께
만약 당신이 이 메시지에 공감한다면, 국경과 언어의 구별이 없이 당신과 마음 통하는 많은 사람들에게 전해주십시오. 인류가 이 세계에 탄생한 본연의 목적에 눈을 뜨고 인간으로 서의 소중함을 깨닫고 그대의 의지에 따라 지상에 우주의 총의를 표현해주세요. 그리고 그대가 지구를 새로운 별로 재생하게 하는 네트워크, 그것을 펼쳐가는 주역이 되어주세요. 이 메세지는 누구나 주역이 될 수 있는 시대를 맞이한 지금, 지구에 사는 한 사람 한 사람 모두 각성하기를 기원합니다.

그리고 아름다워진 지구에서 아름다운 여러분과 만날 수 있기를 나는 기원하고 있습니다.


La Declaración de la Tierra


Con el fin de traer verdadera paz a la tierra, ¿cuáles son las cosas que podemos hacer ahora? Es tener una amplia visión del mundo y trascender el ego individual. Cuando las personas están atrapadas en la estrecha perspectiva del ego, comienzan a sentir una distancia de los demás a causa de las diferencias. Ese el comienzo de los conflictos y guerras. Sin embargo, el mundo donde existimos, es infinitamente vasto y consiste en una red de varias vidas. Esa red de la armonía se basa en la estructura fractal donde todo existe para el individuo y el individuo existe para el conjunto.

La verdad de este mundo es que todo es UNO. Por lo tanto, no hay ningún límite entre todo lo demás y nosotros. Si se amplía la cosmovisión de las personas en esta materia, la paz prevalecerá naturalmente en la tierra sin que nosotros estemos tratando de crear un mundo pacífico.

Hay un carácter en japonés “Hataraku”. Esto significa “trabajo”. Sin embargo, el verdadero significado es “hacer que los demás (Hata) estén cómodos (Raku).” Trabajar significa en un sentido vivir, por lo que la vida juega un rol en la red más allá de nosotros y contribuye con los demás y el mundo. Por lo tanto, vivir es traer la paz al mundo.
Sin embargo, las Naciones dan prioridad a los beneficios nacionales y los individuos priorizan sus propios beneficios, por lo que la paz no puede mantenerse desde grandes guerras a nivel nacional hasta pequeños conflictos a nivel individual. La causa es una estrecha visión humana del mundo. Las guerras y los conflictos surgen de la mente humana que prioriza el ego.

Mirando la historia de la evolución de los seres vivos en la Tierra, seis grandes extinciones se produjeron en los últimos 600 millones de años. Según las estadísticas, se dice que existe la posibilidad de otra extinción de seres vivos en un futuro próximo. Son los seres humanos quienes tienen la mayor capacidad y mayor influencia de todos los seres que habitan en la tierra desde el pasado hasta el presente. Los seres humanos, de pie en la cima de los seres vivos de la Tierra, tienen una posibilidad de traer la siguiente extinción estando fuera de control o de traer un mundo avanzado, superando la crisis de extinción.

Hemos entrado al siglo XXI y enfrentado algunos grandes puntos de inflexión. El sol orbita la Galaxia Vía Láctea cada 226 000,000 años y espirales alrededor de 9000 veces en el intervalo. Una espiral tarda 25,800 años. Tuvimos el solsticio de invierno de la galaxia de 25.800 años el 21 de diciembre de 2012 y cambiamos de los tiempos de oscuridad y conflicto a los tiempos de luz y armonía. Por otra parte, Plutón orbita el sol cada 248 años. Plutón hizo un circuito en el 2008 y la civilización material del Oeste que continuó por 250 años desde la Revolución Industrial llegó a su fin. Y ahora los tiempos comienzan cuando la civilización espiritual oriental florece.

Ya hemos entrado en la etapa en que cada persona este consciente de la verdad desde el punto de vista universal. Por lo tanto, muchas personas han comenzado a cuestionar los valores tradicionales y se requieren los valores de una Nueva Era. La revolución espiritual de cada persona cambia el país y el mundo. Cambiando usted mismo es el inicio para cambiar al mundo. Esa es la voluntad universal y la expresión del ciclo de los tiempos. Por lo tanto, todos los eventos que ocurren en el nivel individual, nacional y mundial se dan también en el universal y en el flujo de los tiempos. La perspectiva necesaria para leer los tiempos de esa manera es posible liberándonos de nuestros egos individuales y tener una visión amplia del mundo. Aunque los seres humanos están en un recipiente físico pequeño del cuerpo, somos capaces de llegar a un nivel de conciencia donde todo el universo somos nosotros mismos, en última instancia.

Los seres humanos van a llegar a ese nivel de conciencia en el siglo XXI. Los próximos 1.000 años es un período de transición que va del tiempo de perseguir riquezas materiales a los tiempos para aprovechar las capacidades ocultas en nuestro interior. Es el 90% del cerebro humano que aún no se ha utilizado, es responsable de eso. Si la capacidad de explotar que esta durmiendo dentro de nosotros florece, la intuición para sentir la voluntad universal y el flujo de los tiempos funcionarán y nos permitirán entender el universo sin salir de la tierra. La posibilidad de la tecnología para explorar el universo se expandirá grandemente allí. Somos capaces de evolucionar con la alta espiritualidad además de la moderna tecnología y riqueza material como aquellos que viven en una nueva era.

El siglo XXI es el principio de los tiempos en que los seres humanos tendrán consciencia como un ser de la tierra y como un ser universal y contribuir con este mundo. Ahora, estamos ante el punto de inflexión en el que ya sea que activemos la próxima extinción de seres vivos de la tierra o que vayamos a crear una nueva era”.
Cuando los seres humanos expresan la espiritualidad indica que en la próxima era la paz prevalecerá en la Tierra.


วารสารโคโนฮานะแฟมิลี่ ฉบับที่ 100 〈ภาษาไทย〉

ได้ถึงเวลา “แก้ไขวงโคจร” การเปลี่ยนทิศทางที่ใหญ่ที่สุดของมนุษย์

ความคิด “เห็นแก่ตัว” ที่คนดำรงชีวิตในยุคปัจจุบันยึดติด ────


โลก ดาวดวงที่สร้างขึ้นมาจากเอกฉันท์ของจักรวาล


    ในจักรวาลนี้ ทุกอย่างล่ามโซ่กัน หมุนเวียนกัน และกลมกลืนกันอยู่ ดวงดาวหลากหลายที่ล่องลอยบนจักรวาลกว้างใหญ่ แต่ละดวงมีบุคลิกภาพเฉพาะไม่เหมือนดวงอื่นๆ ดวงดาวที่มีความหลากหลายได้สนทนากัน ทำให้สมดุลกันดีเลิศในพื้นที่กว้างใหญ่ ทั้งหมดนี้ล่ามโซ่กันเหมือนเล่นดงตรีซิมโฟนีเพลงเดียวกัน และทำให้เกิดความกลมกลืนที่งดงาม


    โลกใบนี้เป็นแบบจำลองของจักรวาล ไฟ น้ำ ดิน ลม อากาศ แร่ธาตุ จุลินทรีย์ พืช และสัตว์ ส่วนประกอบของธรรมชาติหลากหลายมีหน้าที่ต่างกัน แต่ละอย่างรับผิดชอบบทบาทของตัวเองที่ทดแทนกันไม่ได้ เชื่อมต่อกัน ล่ามโซ่กัน และหมุนเวียนกันอย่างไม่สิ้นสุด และสร้างโลกที่มีชีวิตอุดมสมบูรณ์ ที่เรียกว่า ระบบนิเวศโลก เวลาวิวัฒนาการ ผ่านไป 138 ร้อยล้านปี ตั้งแต่กาแล็กซีที่พวกเราอยู่เกิด และ 46 ร้อยล้านปี ตั้งแต่โลกเกิด โลกได้เป็นดาวดวงที่มีชีวิตอย่างมากมายที่หายากในจักรวาล

    สิ้นสุดของวิวัฒนาการอย่างชั่วนิรันดร์ มนุษย์เกิดมาเป็นพันธุ์หนึ่งของสิ่งมีชีวิตหลายล้านพันธุ์

    สมัยโบราณนานมาแล้ว มนุษย์ ได้รับคำสั่งจากดวงดาวต่างๆ และสนทนากับธรรมชาติ ดำรงชีวิตในการหมุนเวียนของระบบนิเวศกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ หลากหลายชีวิต คนสมัยก่อนรู้ว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลกว้างใหญ่ ได้รับและดำรงชีวิตอยู่หมุนเวียนกัน แต่ชีวิตที่ได้ออกมาตอนสุดท้ายเป็นเรื่องราวของวิวัฒนาการ ได้วิวัฒน์อย่างรวดเร็วไม่เคยมีในประวัติศาสตร์ แล้วได้ส่งผลกระทบมากกับระบบนิเวศของดวงนี้ที่หมุนเวียนเรื่อยๆ อย่างงดงามตามกลไกของจักรวาล



ความหายนะ เป็นข้อความกระตุ้นเราตื่นตัวขึ้นมา

    มนุษย์มีความแตกต่างใหญ่กับสิ่งมีชีวิตตัวอื่น สิ่งนั้นคืออัตตาที่ชัดมาก

    ดวงดาวที่มีความหลากหลาย “โลก” มีสิ่งมีชีวิตที่มีบุคลิกภาพเฉพาะของมันเยอะแยะมากมาย สิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่ไม่ใช่มนุษย์ แต่ละตัวที่เป็นพันธุ์เดียวกันไม่ค่อยมีความแตกต่าง สิ่งมีชีวิตแต่ละตัวเหมือนจะดำรงชีวิตตามเป้าหมายของตัวเอง แต่โดยพื้นฐานก็ทำหน้าที่ของพันธุ์เอง ไม่หลุดออกจากการหมุนเวียนของระบบนิเวศโลกที่ชีวิตเราทำให้ชีวิตตัวอื่นได้อยู่ต่อแบบต่อเนื่องกัน และดำรงชีวิตจนสิ้นสุด แต่มนุษย์แต่ละคน พันธุ์เดียวกันแต่มีบุคลิกภาพเฉพาะที่ไม่เหมือนคนอื่น เริ่มคิดแยกตัวเองกับคนอื่นเพราะมีความแตกต่าง แล้วรับรู้ความเป็นอยู่ของ “ตัวเอง” เป็นพิเศษ ลืมเลยว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของโลกที่กว้างใหญ่ และให้มีความสำคัญกับการทำให้เป้าหมายของตัวเองเป็นจริงมากกว่าทำหน้าที่ของพันธุ์
    มนุษย์มีจินตนาการสูงซึ่งสิ่งมีชีวิตตัวอื่นๆ ไม่มี ใช้ความสามารถนั้น ได้ทำให้ความอยากของตัวเองเป็นจริง ได้บรรลุความคาดหวังแล้วทำให้ความอยากใหญ่ขึ้น อัตตาก็ใหญ่ขึ้น มนุษย์ลืมความเป็นอยู่ของดวงดาว ลืมสนทนากับธรรมชาติ ไม่สนใจความเป็นอยู่ของสิ่งมีชีวิตตัวอื่นหลายๆตัว และขยายโลกสังเคราะห์ที่มนุษย์เองสะดวกโดยไม่รู้ตัว

    โลกที่มนุษย์ปัจจุบันสร้างขึ้นมาเป็นเชิงลบมาก วางตัวเองเป็นพื้นฐานของทุกอย่าง มองจากนั้นแล้วเจอสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบหรือไม่เหมาะก็ตัดสินเป็นสิ่งแปลกปลอม และปฏิเสธ เหยียด หรือต่อสู้เป็นศัตรู ถึงแม้กิจกรรมรักษาสิ่งแวดล้อมหรือสันติภาพก็ได้ดำเนินโดยการปฏิเสธและการต่อต้านผู้อื่น ถ้าไม่ผ่านเกณฑ์ของตัวเอง บุคคล ประเทศ หรือธรรมชาติก็ได้เป็นเป้าหมายที่จะปฏิเสธมัน และสุดท้ายก็เป็นเป้าหมายที่จะทำลาย
    ในอีกแง่หนึ่ง โลกใบนี้ที่ครอบคลุมมนุษย์แบบก่อน ได้บรรจุชีวิตหลากหลายในโลกโดยไม่มีใครโดนปฏิเสธ ใช้ระบบที่แต่ละชีวิตได้ดำรงอยู่โดยมีบทบาทที่เหมาะสมกับตัวเขาเอง ถ้าหากมนุษย์มีมุมมองจากนอกโลก จะได้รู้ว่าโลกคือสถานที่แชร์ทุกสิ่งทุกอย่าง และได้อยู่ในโลกที่ช่วยเหลือกันที่อยู่ในระบบแชร์นั้น แล้วจะได้รู้ว่าการดำรงชีวิตของมนุษย์แปลกและตลกแค่ไหน ในโลกใบนี้ มนุษย์เรียกร้องแต่เรื่องตัวเอง ไม่คิดถึงสิ่งรอบข้าง ได้รับความสามารถที่สูงสุด กว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ แต่ทำลายสิ่งแวดล้อมและชีวิตอื่นๆ และฆ่ากันกับมนุษย์ด้วยกันโดยใช้ความสามารถนั้น สิ่งนั้นคือไม่เหมาะกับความเป็นมาของโลกใบนี้เลย ทำลายระบบนิเวศทั้งหมด จริงๆ ควรกำจัดสิ่งมีชีวิตแบบนั้น
    ปัจจุบัน โลกก็เริ่มเตรียมการกำจัดนั้นแล้ว มองกลับไปประวัติศาสตร์ของโลก 6 ร้อยล้านปีที่ผ่านมา มีการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ 6 ครั้ง เหมือนครั้งที่ผ่านมา โลกเริ่มมีความหายนะหลายๆแบบ เพื่อจะไปก้าวต่อไป ถ้าได้ยินคำว่า “การสูญพันธุ์” มนุษย์ที่ติดกับตัวเอง คงจะกลัวที่สิ่งที่มีอยู่ปัจจุบันจะสูญหายไป แต่สิ่งนั้นคือแค่การเผาผลาญ เพื่อโลกจะแข็งแรงขึ้น สำหรับจักรวาลก็เป็นกิจกรรมปกติมาก ตอนนี้มีพฤติกรรมแบบนั้นเริ่มมีแล้ว แต่มนุษย์แก้ไขวิกฤตเพียงผิวเผิน ทำให้มีความขัดแย้งหลายๆชั้นบนโลกและทำให้สถานการณ์แย่ลง เพราะมนุษย์มีความสามารถสูง




    ถ้าโลกสร้างขึ้นมาจากเอกฉันท์ของจักรวาล มีเจตจำนงของจักรวาลที่สร้างโลกแน่นอน ถ้าอย่างนั้น ทำไมจักรวาลสร้างสิ่งมีชีวิตที่โง่และประหลาดบนดวงดาวนี้

    สาเหตุใหญ่ที่ทำให้มนุษย์เป็นเชิงลบเหมือนปัจจุบัน คือ ระบบทุนนิยม เมื่อก่อนความสมบูรณ์ คือ สิ่งที่ธรรมชาติให้มา มนุษย์มีหน้าที่รับสิ่งนั้นและสรรเสริญกับธรรมชาติ แต่กับการพัฒนาของระบบทุนนิยม ความสมบูรณ์กลายเป็นสิ่งที่แข่งขันกับคนอื่นและเมื่อชนะแล้วได้เอาชัยชนะแล้ว มาทำให้ตนพอใจ ได้มีความสุขไหมก็ไม่เลย พอใจแล้วก็จะพยายามรักษาสิ่งที่ทำให้พอใจอยู่กับตัวเองให้ได้ แล้วเพิ่มอัตตาที่จะ “อยากมีความพอใจมากกว่านี้” ต้องสนองอัตตาให้ได้ตลอดเพราะไม่ได้ตอบรับอัตตาก็ไม่มีความสุข แล้วก็จะมีผู้แพ้แข่งขัน อีกส่วนผู้ชนะได้มีความเหนือกว่าสักพัก แต่ถ้าชินกับความเหนือกว่านั้น ต่อไปก็จะมีความกังวลกลัวจะแพ้เลย “ต้องชนะตลอด”

    คนที่อยู่ข้างหน้าสุดของสังคมแบบนั้น ปฏิเสธธรรมชาติและขยายโลกสังเคราะห์ ถือว่าคนฉลาด สังคมทั้งหมดเหมือนอยู่ในสถานการณ์ติดยาเสพติด แต่ยังขยายโลกสังเคราะห์โดยใช้ค่านิยมเดียวกัน และมุมสู่ทางที่ไม่มองเห็นข้างหน้า คนฉลาดก็มัวแต่ภูมิใจกับความฉลาดสังเคราะห์ของตัวเองและมองไม่เห็นสิ่งอื่น คนเหล่านี้เข้าใจผิดอย่างแรงว่าอิสระและความสมบูรณ์ คือ การทำให้ความคาดหวังของตัวเองเป็นจริง เพื่อควบคุมคนที่มีแต่ความอยากและไม่มีกฎก็เข้ากันไม่ได้ รัฐบาลออกกฎและบังคับทุกคน แต่คนก็เข้าใจผิดความเป็นอิสระ ซึ่งเขาคิดว่าทำอะไรก็ได้ถ้าไม่ผิดกฎ ผลที่ได้รับของการสะสมการปฏิบัติของคนแบบนั้น ตอนนี้โลกเต็มไปด้วยปัญหา คนปัจจุบันที่เชื่อแต่วิทยาศาสตร์ ได้แบ่งรายละเอียดเรื่องต่างๆ และวิเคราะห์แต่ละเรื่องอย่างดีได้ แต่ไม่มีความสามารถที่จะเชื่อมต่อแต่ละเรื่องได้ ไม่มองอย่างครอบคลุมและรับรู้ความเป็นมา ก็เลยไม่เข้าใจสาเหตุหลักของปัญหา และไม่รู้วิธีการแก้ไขต้นเหตุ สื่อมวลชนพุ่งความสนใจไปที่พื้นผิวของปัญหาอย่างมาก ทั้งนักการเมืองและประชาชนทั่วไปก็ตั้งใจวิจารณ์คนอื่น แต่ไม่มีใครมีความคิดที่จะร่วมมือกันเพื่อสร้างโลกที่มีสติปัญญา

    อันนี้ก็ผลงานของมนุษย์ที่ลืมเลยว่าตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตที่รวมอยู่ในธรรมชาติ ลืมไปว่าใช้ชีวิตได้เพราะอาศัยฟากฟ้าและธรรมชาติ การเรียกร้องความอยากของตัวเองได้เป็นเรื่องปกติ ทำให้มีการเผชิญ ทำลายสิ่งแวดล้อม และทำให้โลกมีความยากจนมากขึ้น มนุษย์ไม่เข้าใจเรื่องราวนี้ อันนี้คือเวทมนต์ความคิด “เห็นแก่ตัว” ของคนปัจจุบัน ถ้าปล่อยมนุษย์จากเวทมนต์นี้ ก็ทำให้โลกดีขึ้นไม่ได้แน่นอน



อัตตาที่ควบคุมไม่อยู่ คือสาระสำคัญระดับโลกที่มนุษย์เอามา


    ทำให้มุมมองกว้างขึ้นถึงจักรวาล ตอนนี้พวกเราดำรงชีวิตในจักรวาลอย่างแน่นอน ในจักรวาล ทุกอย่างล่ามโซ่กัน หมุนเวียนกัน และกลมกลืนกันอยู่ ตามกฎของจักรวาลที่กว้างใหญ่นี้ มีกาแล็กซี ในกาแล็กซีมีระบบสุริยะ ในระบบสุริยะมีโลก แล้วในระบบนิเวศยิ่งใหญ่ที่ประณีตและงดงามที่ได้แสดงบนโลก ให้พวกเรามนุษย์ได้มีชีวิตอยู่ ถ้าหากกฏของจักรวาลเกิดความผิดพลาด ไม่ได้ทำให้สมดุลแบบปัจจุบัน พวกเราก็จะไม่ได้มีชีวิตอยู่ทันทีแน่นอน สิ่งมีชีวิตทุกชีวิตรวมมนุษย์ ได้ดำรงชีวิตตามกฎของจักรวาลที่กว้างใหญ่นี้ การดำรงชีวิตตามกฎหลักนี้ คือ สิ่งที่กำเนิดให้สำหรับสิ่งมีชีวิต

    คนปัจจุบันหลงใหลกับสิ่งที่มีรูปร่างอยู่หน้าตัวเอง เช่น เงินและสิ่งของ สติทางวัตถุได้แข็งแกร่งมากๆ เพราะฉะนั้น จะแก้ไขปัญหาตามวิธีที่ปรากฏการณ์ทางวัตถุได้ผลได้รับทางวัตถุ เช่น ถ้าสิ่งแวดล้อมมีปัญหาก็พัฒนาเทคโนโลยีใหม่ที่จะแก้ไขปัญหานั้น ถ้ามีการขัดแย้งก็จะเจรจากันเพื่อประสานผลประโยชน์แต่ละฝ่าย แต่แก่นแท้ของจักรวาลไม่ใช่ทางวัตถุแต่ทางจิต จุดเหตุของปรากฏการณ์ทั้งหมดมีจิตวิญญาณ สิ่งนั้นเป็นพื้นฐาน ก็เลยโลกทางวัตถุนี้ได้เป็นสมดุลกัน ถ้าเข้าใจสิ่งนี้ ก็จะได้เข้าใจด้วยว่าทัศนคติลึกๆของมนุษย์ปัจจุบันโน้มเอียงทางวัตถุมากเกินไป แล้วปัจจุบัน การโน้มเอียงนั้นทำให้มีความขัดแย้ง แล้วทำให้มีปรากฏการณ์ต่างๆ ก่อนที่จะแก้ไขโดยการปฏิบัติทางวัตถุ ควรยอมรับและแก้ไขความผิดพลาดทางจิตของตัวเองก่อน ได้กลับคืนแก่นแท้ของจักรวาล แล้วปรากฏการณ์ทางวัตถุจะราบรื่นมากและได้แก้ไขความขัดแย้งโดยธรรมชาติ เพราะแก่นแท้ของจักรวาลสร้างด้วยความเมตตา ความรัก และความกลมกลืนกัน

    คนปัจจุบันคิดว่าโลกได้บริหารโดยมนุษย์เราที่ดำรงอยู่บนโลกใบนี้ตามเจตจำนงของตัวเองบนโลกใบนี้ แต่ความเป็นจริง โลกได้ถูกสร้างมาด้วยความเป็นเอกฉันท์ของจักรวาลในอดีตอันมีมาแต่เนิ่นนานอย่างยาวไกล ก่อนมนุษย์ได้กำเนิดมาในปัจจุบัน ที่ได้ผ่านการพัฒนาอย่างยาวนาน การทำงานทางจิตของจักรวาลก็ยังได้นำไปเรื่อยๆ แต่สำหรับคนปัจจุบันที่มองโลกโดยเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง คงเข้าใจไม่ได้ แต่ปัจจุบันที่ได้เป็นยุคที่เข้าศตวรรษที่ 21 มนุษย์เราอยู่บนทางแยกใหญ่ระหว่างโดนกำจัดโดยใช้วิถีชีวิตแบบเดิมฯ เห็นแก่ตัวเหมือนศตวรรษที่ 20 ที่ผ่านมา หรือมุมสู่ศตวรรษที่ 30 มีพื้นฐานการยอมรับเป็นคนของจักรวาลและก้าวหน้าสหัสวรรษใหม่เพื่อพัฒนาต่อยุคต่อไป

    หลังการปฏิวัติอุตสาหกรรม การใช้ชีวิตของมนุษย์ได้พัฒนาอย่างรวดเร็ว แต่ก็เป็นยุคที่ทดลองความสามารถด้วยว่าความสามารถของมนุษย์ได้พัฒนาแค่ไหน ธรรมชาติยอมรับการปฏิบัติของมนุษย์แบบนั้น แต่ไม่ได้ยอมรับว่าต้องทำให้คนอื่นเดือดร้อน ตามหาความอยากของตัวเอง และรบกวนระเบียบทั้งหมด เป็นระยะเวลาที่มนุษย์ศึกษาจากการปฏิบัติของตัวเองว่าถ้าทำแบบนั้นจะเป็นอย่างไร ถ้าแก้ไขสถานการณ์ที่การปฏิบัติของมนุษย์ทำให้สภาพโลกเป็นแบบนี้ พวกเราต้องเข้าใจว่าตัวแทนของมนุษย์คือตัวตนเอง อันนี้ไม่ใช้ปัญหาสิ่งแวดล้อม เป็นอัตตาที่ควบคุมไม่อยู่ ซึ่งเป็นสาระสำคัญร่วมกันของมนุษย์

    วิธีแก้ไขปัญหานั้น คือไม่ใช่การสร้างระบบและกลไก ที่ผ่านมา เพื่อแก้ไขปัญหาระบบทุนนิยม มนุษย์สร้างระบบใหม่ ที่เรียกว่าลัทธิคอมมิวนิสต์ แต่คนที่สนับสนุนลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นอุดมการณ์ มันใจกับกลไกมากเกินไป ไม่ได้แก้ไขปัญหาระบบทุนนิยม นอกจากนั้นยังสร้างสังคมที่ไม่มีบุคลิกภาพโดยระบบบริหารมนุษย์ อุดมการณ์นั้นได้เป็นแค่ชื่อ ถึงแม้ว่าคิดระบบใหม่แค่ไหน พยายามทำให้โลกดีขึ้น ถ้าไม่แก้ไขจิตใจที่อยู่จุดเหตุที่สร้างปัญหา สิ่งนั้นคือแค่แกล้งทำให้ดีขึ้นเฉยๆ

    ถ้าอย่างนั้น ตอนทบทวนและแก้ไขสาเหตุหลัก ซึ่งเป็นจิตใจของตนเอง พวกเราควรจะมุ่งความคิดไปที่ไหน พวกเราควรใส่ใจกับระบบชีวิตของโลกใบนี้ ซึ่งก่อนที่พวกเราได้มาอยู่ มีระบบนิเวศ มีโลก มีระบบสุริยะ มีกาแล็กซี และมีจักรวาล พวกเราได้อยู่ตามลำดับยิ่งใหญ่ ตอนนั้น สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับคนปัจจุบัน คือทิ้งมุมมองที่วางตัวเองเป็นหลักและมองโลก และมองเรื่องต่างๆ จากมุมมองของโลกที่ทำให้ตัวเองมีชีวิต มนุษย์ที่ดำรงชีวิตตามความคิดตัวเองที่เกิดมาจากอัตตา ข้ามอัตตาตัวเอง และเปลี่ยนทิศทางสร้างโลกใบนี้กับเจตจำนงของโลกกว้างใหญ่ สิ่งนี้คือการเปลี่ยนทิศทางที่ใหญ่ที่สุดของมนุษย์ ก็คือการแก้ไขวงโคจร มุมมองนี้ทำให้พวกเรา มนุษย์ ได้รู้ความหมายแท้ที่มนุษย์เกิดบนโลกใบนี้


เรียน มนุษย์ทุกคน ที่ดำรงชีวิตอยู่ศตวรรษที่ 21 แต่ละคน

    ยุคเข้าศตวรรษที่ 21 แล้ว พวกเราได้ถึงเวลาจุดเปลี่ยนยิ่งใหญ่ของเรื่องราวยาวที่ได้แสดงบนโลกใบนี้ สหัสวรรษที่กำลังจะเริ่มและไปถึงปี 3,000 ไม่ได้ต่อเส้นทางการพัฒนาด้านวิทยาศาสตร์ของศตวรรษที่ 20 ได้ถึงเวลาแก้ไขการปฏิบัติโหดร้ายที่ทำให้มีการพัฒนาแบบนั้น และเปลี่ยนทัศนคติต่อธรรมชาติ
    โลกเริ่มทำลายความขัดแย้งที่มนุษย์สะสมบนดวงดาวนี้ มนุษย์ต้องการพลังงานเยอะ เพื่อแก้ไขวิถีชีวิตที่ผ่านมาและเปลี่ยนทิศทาง ถ้าได้รับพลังงานจากความหายนะ ต้องเจ็บปวดมาก แต่มนุษย์เราที่ได้รับความสามารถสูงสุดในสิ่งมีชีวิต ต้องแก้ไขด้วยความเจ็บปวดแบบนี้หรือไม่


    มีมนุษย์ที่ทำลายโลกใบนี้เยอะแค่ไหน โลกแห่งธรรมชาติภายใต้วงเวียนของจักรวาลยิ่งใหญ่ มีพลังที่ไม่ช้าก็เร็วซ่อมแซมการทำลายและกลับคืนเป็นโลกที่แข็งแรงเหมือนเดิม แต่ต้องใช้เวลานานมาก ก็เลยแทนเวลานั้น ต้องใช้ปัญญาของมนุษย์
    ปัญญา คือสิ่งที่ซ่อนอยู่เป็นแก่นแท้ของชีวิตใน DNA ของพวกเราแต่ละคน และไหลออกมาจากนั้น ไม่ใช่ได้มาจากการเรียนรู้ ใน DNA ทางจิตของพวกเราที่เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งมีชีวิตในจักรวาลกว้างใหญ่ ข้อมูลตั้งแต่การเกิดถึงตายของจักรวาลนอนอยู่ในนั้น จะได้ข้อมูลอะไรออกมาบ้าง ข้อมูลเหมาะสมสำหรับยุคของคนนั้นเด้งขึ้นมาเอง ยุคปัจจุบันไร้สาระ ปัญญาที่แก้ไขความไร้สาระก็มีอยู่ในเรา ถ้าพวกเรามีจิตสำนึกถึงจุดนั้น ปัญญาที่นอนอยู่ข้างในจะไหลออกมา เพราะยุค (จักรวาล) เปลี่ยนทิศทางก้าวต่อไป
    ตอนมนุษย์เราที่ดำรงชีวิตบนโลกใบนี้ ไม่ได้สับสนตามกระแสยุคและสร้างโลกด้วยกันตามเจตจำนงของแต่ละยุค ที่นั้นจะได้เป็นสวรรค์บนโลกที่แสดงเจตจำนงของจักรวาล สิ่งนั้นคือการปฏิวัติทัศนคติการดำรงชีวิตที่พลิกคว่ำความคิดของมนุษย์ ไม่ใช่สิ่งที่ได้มาจากความอุดมสมบูรณ์หรือระบบที่ได้แค่มนุษย์ในระบบทุนนิยม หรือสัทธิคอมมิวนิสต์
เรียน คนที่มีอำนาจหรือร่ำรวยอยู่บนโลกใบนี้ ทุกท่าน
    ขอกรุณาใช้ตำแหน่งสูงๆและความสามารถสุดยอดของท่านในการนำโลกใบนี้ทำให้แข็งแรงที่แท้จริง คุณค่าแท้ของมนุษย์อยูที่จิตวิญญาณ ได้รับการชื่นชมมากแค่ไหนในสังคมปัจจุบันทีไม่ซื่อสัตย์ ก็ไม่ได้เป็นคุณค่าแท้ของตัวเอง สุดท้ายวิญญาณแยกจากร่างกายและกลับไปสู่จักรวาล เพื่อที่จะเป็นคนที่มีคุณค่าแท้ ขอมีความกล้าที่จะนำสังคมไปทิศทางที่ถูกต้องตามเจตนาที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างจิตวิญญาณและวัตถุกลับคืนปกติ จริงๆ คนที่เป็นผู้บริหารต้องใส่ใจในการคิดการกระทำถึงทั้งหมดร่วมระบบนิเวศชีวิตของโลกร่วมมนุษย์ ตัดสินใจและสร้างประเทศ (โลก) ถ้าทำแบบนี้ คนเก่ง ทุกท่านคงกลายเป็นคนที่มีล้ำค่า


    โลกเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของจักรวาล อย่างแรกจักรวาลเริ่มมีสิ่งที่เป็นประกฎการณ์ก็เป็นความมหัศจรรย์ นี่คือข้อความจากเจตจำนงยิ่งใหญ่ ที่เจตจำนงมนุษย์สู้ไม่ได้เลย เพราะฉะนั้น การเป็นอยู่ของดวงดาวนี้เป็นมหัศจรรย์สำหรับจักรวาลแน่นอน และนี่คือ “ชินปิ” (ชินแปลว่าเทพเจ้า และปิแปลว่าความลับ) ของจักรวาล “ชินปิ” นี้วางไว้อยู่ทั่วทุกมุมของชีวิตประจำวันของพวกเรา แต่คนปัจจุบันที่มีความคิดเชิงวัตถุทำให้เสียหาย เชื่อเรื่องนี้ไม่ได้ จริงๆ ความมหัศจรรย์อยู่ต่อหน้าตัวเอง แต่โง่มากจนไม่เข้าใจว่านี่คือสิ่งมหัศจรรย์ ก้าวแรกที่ทำให้ลบออกความขัดแย้งจากดวงดาวนี้และทำให้สวยขึ้น คือการเข้าใจความโง่นั้น และแสดง “ชินปิ” (ความลับของเทพเจ้า) ไม่ใช่เป็นความลับ แต่เป็นสิ่งที่จำเป็นของชีวิตประจำวันของพวกเรา

    ชีวิตที่เจริญรุ่งเรื่องมากที่สุดบนโลกใบนี้ในปัจจุบัน คือ มนุษย์ จริงๆ ชีวิตคือสิ่งที่ยิ่งจำนวนเยอะมากขึ้นแล้วยิ่งได้แสดงความอุดมสมบูรณ์ให้ชัดได้ ถ้าแก่นแท้ของจักรวาล คือความเมตตา ความรัก และความกลมกลืนกัน อยู่บนโลกที่แชร์กันกับสิ่งมีชีวิตหลายๆชีวิต แล้วจะได้แสดงโลกที่มีความหลากหลายและอุดมสมบูรณ์ที่เชื่อมต่อและช่วยเหลือกับหลายๆชีวิต แต่โลกที่คนปัจจุบันสร้างมา ยิ่งมีเยอะ ยิ่งมีความขัดแย้งอย่างไม่มีจำกัด พวกเราต้องเข้าใจสิ่งนี้

    ถ้าได้ยินคำว่าสวรรค์บนโลก มนุษย์รู้สึกเหมือนว่าเป็นโลกที่วาดบนกระดาษและคิดว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ปัจจุบัน ถ้าเปลี่ยนมุมมอง ก็ได้เห็นว่าสวรรค์บนโลกเข้ามาใกล้ขึ้น โดยเริ่มมีการทำลายความขัดแย้งที่มนุษย์สะสมมา และระบบสังคมที่มีอยู่เริ่มล้มเหลว ถ้าได้รู้สึกเจตจำนงที่ซ่อนอยู่ในข้อความที่โลกส่งมาผ่านปรากฏการณ์ต่างๆ ได้รู้ว่ากำลังจะใด้ดินแดนแห่งอุดมคติที่มนุษย์ฝันมาตั้งแต่ได้สร้างขึ้นมา แล้วจะได้จริงหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการตื่นตัวของพวกเราแต่ละคน

    ตอนนี้พวกเราได้ถึงจุดเปลี่ยนระดับจักรวาลที่ใหญ่ที่สดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ ต้องตัดสินใจว่ามนุษย์เราจะสร้างโลกแบบไหนต่อไปกับดวงดาวที่มีชีวิตในจักรวาลที่เรียกว่าโลก

    โลกทัศน์ที่ตัวเองหรือมนุษย์เป็นศูนย์กลางที่มนุษย์ปัจจุบันติดอยู่ นอกจากทำให้พวกเรามีความขัดแย้งขนาดใหญ่ ยังสร้างเงาในความเจริญของสายพันธุ์พวกเราที่เป็นสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ ตอนนี้มนุษย์เราต้องรับข้อความจากความเป็นจริงนั้น เขาต้องการมนุษย์ที่เปลี่ยนการใช้ชีวิตที่ตัวเองเป็นหลัก และแสดงระบบนิเวศน์โลกที่งดงามกับพี่น้องสิ่งมีชีวิตซึ่งเป็นมหศจรรย์ของจักรวาลที่มีหลากหลาย ปัจจุบัน ผ่านมา 2,000 ปีแล้ว มุ่งสู่ปีที่ 3,000 ต้อนรับยุคจักรวาลใหม่ ภายใต้มุมมองจักรวาล พวกเราได้ถึงเวลาที่จะยืนเป็นวาทยกรเพลงซมโฟนีจักรวาลที่สิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ซึ่งเป็นความมหัศจรรย์ของจักรวาลบรรเลง

เรียน ทุกท่าน ที่เป็นคนหนึ่งของมนุษย์
    ถ้าหากในตัวคุณมีใจที่สะท้อนข้อความนี้ ขอกรุณาส่งต่อถึงทุกคนที่คุณเปิดใจได้ อย่างอิสระ ไม่จำกัดเขตประเทศและภาษา ขอกรุณาตื่นตัวกับเป้าหมายแท้จริงที่มนุษย์เกิดบนโลกใบนี้ เข้าใจล้ำค่าที่เป็นมนุษย์ และแสดงความเป็นเอกฉันท์ของจักรวาลบนโลกใบนี้ตามความเจตจำนงของคุณเอง แล้วขอกรุณาเป็นตัวนำที่ขยายเครือข่ายที่ทำให้โลกเกิดใหม่อีกครั้งเป็นดวงดาวใหม่ ข้อความนี้ เป็นตัวเสริมทำให้ทุกท่านที่เป็นคนหนึ่งของมนุษย์ที่ใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ตื่นตัวในยุคปัจจุบันที่ทุกคนได้เป็นตัวนำ